Walang Pambili

Ayun, syempre magbabalik ako. Ang lungkot ng mundo ko simula nang mawala ka sa piling ko. Naalala ko pa nung una kang mapasakin, napakasaya ng feeling ko, kaya nung mawala ka ‘di ko na alam gagawin ko. Salamat sa mahigit isang taong nakasama kita, mga pagda-drama ko, pag lubos na kasiyahan ang nararamdaman ko, minsan naman pag naglalambing ako. Halos lahat ata ng sikreto ko nasabi ko sayo. Pero, hindi nga ba kita pinahalagahan para mawala ka sakin nang tuluyan? Alam kong ayaw mo ring mawala sakin, pero sadyang may nangailangan at ako ang kanyang nakitaan. Salamat sa computer shop na siyang aking naging panandaliang kadamay. 

Mahigit isang buwan na rin nang lisanin nya ako. Nawalan lang naman ako—NANAKAWAN, NADUKUTAN—ng cellphone na iningat-ingatan ko ng isang taon ang karamay ko buong araw, maghapon. Hindi iyon galing sa aking ipon pero ang matindi don, bigay lang sakin ng magulang ko ‘yon. Hindi tumatae ng pera ang magulang ko. Kaya imbis na magnakaw kayo, ang lalaki ng katawan nyo, MAGTRABAHO KAYO. Mga walang pambili! Pashtadi!!!!!!

Advertisements

2 thoughts on “Walang Pambili

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s